osób z poważną niepełnosprawnością korzystało z internetu
To mniej niż wśród osób bez niepełnosprawności, gdzie wskaźnik wynosił 95,2%.
CyberSpokój prowadzi praktyczne zajęcia komputerowe dla osób z niepełnosprawnościami, uczestników WTZ, ŚDS, MOPS/GOPS, fundacji, stowarzyszeń i instytucji lokalnych. Uczymy obsługi telefonu, komputera, internetu, komunikatorów, e-usług i bezpieczeństwa online prostym językiem, w spokojnym tempie i z uwzględnieniem potrzeb grupy.
Wykluczenie cyfrowe osób z niepełnosprawnościami nie polega tylko na braku internetu. Problemem są również trudne interfejsy, mała czcionka, skomplikowane formularze, brak wsparcia, lęk przed błędem, oszustwa online i brak spokojnej nauki krok po kroku.
To mniej niż wśród osób bez niepełnosprawności, gdzie wskaźnik wynosił 95,2%.
Dla osób bez niepełnosprawności było to 69,3%, co pokazuje realną lukę w usługach cyfrowych.
To pokazuje, że potrzeba edukacji cyfrowej dotyczy dużej części społeczeństwa.
Warsztaty terapii zajęciowej wspierają ponad 26 tys. osób z niepełnosprawnościami.
CyberSpokój nie obiecuje, że jedna lekcja rozwiąże wszystkie trudności. Dajemy jednak coś bardzo ważnego: spokojne wsparcie, praktykę, proste procedury, ćwiczenia i poczucie, że technologia może być bardziej zrozumiała.
Zamiast samej teorii pokazujemy konkretne sytuacje: SMS, zdjęcie, aplikację, komunikator, e-mail, stronę urzędu albo formularz online.
Zajęcia mogą być wolniejsze, spokojniejsze i bardziej powtarzalne. Uczestnik może wracać do instrukcji i zadawać pytania.
Nie mówimy „phishing, uwierzytelnianie, interfejs”, jeśli można powiedzieć: oszust udaje bank, nie podawaj kodu, sprawdź adres strony.
Uczymy, jak nie klikać podejrzanych linków, jak reagować na fałszywy telefon z banku, czym jest BLIK i kiedy poprosić o pomoc.
Celem jest większa pewność w codziennych czynnościach: kontakt z rodziną, zdjęcia, e-mail, internet, e-usługi i podstawowe aplikacje.
Dla grup gotowych na kolejny krok można dodać moduł: ChatGPT prostym językiem, deepfake, fałszywy głos i ochrona danych.
Program można przygotować jako pojedyncze zajęcia, warsztat 2–3 godzinny albo cykl spotkań. Zakres dobieramy do grupy, miejsca, sprzętu i możliwości uczestników.
Ekran główny, kontakty, połączenia, SMS, zdjęcia, ustawienia, powiadomienia, blokada ekranu i aplikacje.
Myszka, klawiatura, pulpit, foldery, pliki, zapisywanie, otwieranie dokumentów i porządkowanie materiałów.
Przeglądarka, adres strony, wyszukiwarka, odróżnianie reklamy od wyniku, bezpieczne strony i proste zasady ostrożności.
E-mail, załączniki, zdjęcia, Messenger, WhatsApp, rozmowy online i bezpieczna komunikacja.
Podstawy korzystania z mObywatela, e-recepty, IKP, Profilu Zaufanego i stron urzędowych bez pracy na prawdziwych hasłach uczestników.
Fałszywe SMS-y, BLIK, telefon z banku, podejrzane linki, oszustwa na paczkę i zasada: zatrzymaj się, sprawdź, zapytaj.
Każdy moduł opiera się na prostym schemacie: pokaz, wspólne wykonanie, samodzielne powtórzenie, spokojne wyjaśnienie i utrwalenie zasady bezpieczeństwa.
Uczestnik uczy się wykonać prostą czynność: znaleźć kontakt, wysłać wiadomość, zrobić zdjęcie albo sprawdzić ustawienia. Wszystko pokazujemy na dużym przykładzie i powtarzamy w spokojnym tempie.
Celem warsztatów jest większa pewność, samodzielność i bezpieczeństwo w codziennym korzystaniu z technologii. Efekty można opisać w protokole, ankiecie lub krótkim podsumowaniu dla instytucji.
Uczestnik wie, że technologia nie musi być stresująca i że można uczyć się małymi krokami.
Uczestnik potrafi wykonać proste czynności na telefonie, komputerze, w internecie lub komunikatorze.
Uczestnik zna zasadę: nie klikaj od razu, sprawdź źródło, nie podawaj kodów i zapytaj zaufaną osobę.
Telefon, zdjęcia, komunikatory i e-mail mogą pomóc w kontakcie z rodziną, opiekunami i instytucjami.
Uczestnik rozumie, czym są e-recepta, IKP, mObywatel, Profil Zaufany i bezpieczne logowanie.
Po podstawach można dodać moduły: cyberbezpieczeństwo, AI prostym językiem, grafika i komunikacja online.
Krótkie odpowiedzi dla WTZ, ŚDS, fundacji, stowarzyszeń, MOPS/GOPS, gmin, bibliotek i organizatorów zajęć.
Tak. Zakres, tempo, długość ćwiczeń, materiały i sposób prowadzenia można dopasować do grupy oraz możliwości uczestników.
Nie. To zajęcia edukacyjne i praktyczne z obsługi technologii. Mogą wspierać samodzielność i aktywizację cyfrową, ale nie zastępują terapii ani specjalistycznej rehabilitacji.
Najlepiej, jeśli uczestnicy pracują na urządzeniach, których używają na co dzień. Można jednak ustalić formę zajęć zależnie od możliwości placówki.
Tak. Można przygotować cykl: telefon i komputer od podstaw, bezpieczeństwo online, e-usługi oraz AI prostym językiem.
Napisz, dla jakiej grupy chcesz przygotować zajęcia: WTZ, ŚDS, MOPS/GOPS, fundacja, stowarzyszenie, biblioteka, dom kultury, gmina, świetlica albo inna placówka. Program można dopasować do poziomu, potrzeb, sprzętu i celu projektu.